Zoeken
Gedeelde publieksvoorwerpen
Laatste reacties
Dear Jeff,
Unfortunately feelings or opinions are not what makes something real or fake.
I think we have all made one wrong buy in our life. I sure did. Luckily, just a very small monetary loss.
Here is another nice example in Het Rijksmuseum Amsterdam:
https://delftsaardewerk.nl/dadd/28229
So, I will put some points here:
1. This particular colour blue used here was never ever used in Delft in the 18th and most certainly not in the 17th century.
2. The paintwork itself is not of high quality when compared to the other examples provided. It also use very strange forms of TREK (black outlines).
3. The yellow rim is a feature that came into fashion and use only somewhere around or after 1725. It was to copy porcelain that sometimes had a brown or yellow rim. This is known in de 18th century as “de gebruyneerde rande”.
It is without any doubt whatsoever a replica from the end of the nineteenth century. Maybe Northern France, maybe south Germany.
If you want to contact other antiquairs or curators, please do but prepare yourself to be disappointed.
Jeroen
Als antwoord op Hartelijk dank voor uw… door Margreet
Het is te zien aan het gebrek aan glans, de dikkere biscuit rand op de bodem van elke vaas, het merk waar teveel aandacht aan is besteed, maar die toch helemaal niet overeenkomt met een echt merk, de kleur blauw is ook heel dof, de signatuur ligt onder het glazuur en niet erop en is dus niet voelbaar met de vinger. Het is het makkelijkst te zien als je het 1 op 1 vergelijkt met een kaststel uit de collectie van een van de Nederlandse musea, waaronder Boymans, Rotterdam, Rijksmuseum Adam, Prinsenhof Delft , Princessehof Leeuwarden, Arnhem, Kunstmuseum Den Haag.
Ik vermoed Jacobus Halder van de Grieksche A rond 1766. Ik zie de letters i en H in dit monografima, en de i was in de 18de eeuw ook een j. Dus Jacob Halder.
Is juist. Verstelle is de enige die dat deed met een hoog vuur groene onder rand. Zowel voor paarden als koeien.
De slak zit erop omdat het gewoon leuk is en er in het midden van de 18de eeuw een grote liefde was voor trompe l’oeil. Die liefde is er vandaag de dag nog steeds. Het decor heeft veel overeenkomsten met Amsterdams Bont, maar zou ik toch eerder associeren met een Delftse interpretatie van Kakiemon uit Japan.
Beste Maarten,
Allereerst veel plezier met deze aankoop!
Ik ben zeker dat het gaat om dezelfde set. Dat is te zien aan de miniscule beschadiginge en de licht vergeelde deksel met de O van olie erop.
Foto Aronson:
Uw foto’s:
