kan

Delft, (na) 1914
Museum Prinsenhof Delft  •  27 juni 2019
Gekristalliseerd glazuur, dat zich kenmerkt door kleine vlekjes die het object een schittering verlenen, is een bekend fenomeen in de keramiek. In eerste instantie was dit glazuur alleen geschikt voor architectonische producten. Voor de vorming van kristallen was een glazuurtype nodig dat tijdens de bakgang min of meer vloeibaar werd waardoor het alleen toegepast kon worden op tegels die horizontaal werden gebakken. Bij het gebruik van meerdere kleuren op één vlak moest worden voorkomen dat deze doorliepen. Dit was mogelijk door de glazuren te scheiden door middel van de cloisonné- dan wel de hollijn-techniek. Bij de cloisonné-techniek (verhoogd) werden met behulp van een ballonspuit verhoogde lijnen van klei op het ongebakken aardewerk gespoten die zich tijdens de eerste bakgang hechtten aan het oppervlak. Vervolgens werden de glazuren opgebracht. Bij de tweede techniek, de hollijn-techniek (verdiept) werden lijnen op het biscuitgebakken aardewerk gelegd. Hiervoor werd een mengsel met weinig kleur en glazuur gebruikt, waaraan was werd toegevoegd. De gestolde contouren werkten als een soort dam die de glazuren scheidde. Tijdens de tweede bakgang verbrandde de was en kwamen de lijnen wat dieper te liggen ten opzichte van de aangrenzende kleuren. Omstreeks 1914 ontwikkelde Mauser een nieuw glazuur dat bij het bakken voldoende stroperig bleef om op verticale vlakken gebruikt te worden. Hierdoor konden kristalglazuren tevens op vazen en bijvoorbeeld de hier afgebeelde schaal toegepast worden. Hiervan heeft met name de schilder en ontwerper L.E.F. Bodart gebruik gemaakt. Tevens legde Bodart zich toe op het ontwerpen van tegels waarbij hij eveneens het gekristalliseerde glazuur toepaste. Door de eerder genoemde verbetering van kristalglazuren werd een nieuw soort aardewerk ontwikkeld. Bodart leverde hiervoor niet alleen de decors en de modellen, maar voerde deze tevens uit. Dit grèsachtige zogenaamde 'Bodart'-aardewerk bestaat voornamelijk uit vazen en schalen.
Plateelbakkerij
Lambert Eugen Florian Bodart
Koninklijke Delftsch Aardewerkfabriek De Porceleyne Fles
Merk
(figuratief teken van een) flesje op naar rechts lopende lijn DELFT E. Bodart (E=monogram L.E.F.) (onderkant)
Materiaal/techniek
aardewerk, gekristalliseerd glazuur, polychroom (blauw, paars, rood, zwart)
Afmetingen
Afmetingen algemeen: 13,3 x 10 cm
Datering
(na) 1914
Productieplaats
Delft
Collectie
Museum Prinsenhof Delft
Code
PDA 244
Creditline
Collectie Museum Prinsenhof Delft
Herkomst
aankoop Koninklijke Delftsch Aardewerkfabriek De Porceleyne Fles
Unieke code
Museum Prinsenhof Delft PDA 244
Literatuur
De Porceleyne Fles Marion S. van Aken-Fehmersauteur, Loet A. Schledornauteur, Titus M. Eliënsauteur, Sebastiaan Ostkampauteur, Marjoleine Groenauteur. - Zwolle, 2003
History of a national product, Deel III, De Porceleyne Fles Marion S. van Aken-Fehmersauteur, Loet A. Schledornauteur, Titus M. Eliënsauteur, Marjoleine Groenauteur. - Zwolle, 2003