De peervormige kannetjes die oorspronkelijk mogelijk voorzien waren van een houder, zijn met een vanuit de buik lopende S-vormige schenktuit, een hoog oor en ingesnoerde voet gemodelleerd. De twee, ook weer peervormige vakken zijn met bloeiende struiken opgevuld en worden onderling door gestileerde rankmotieven gescheiden. De kannetjes waren bestemd voor olie en azijn zoals de letters O en A aangeven. De toegepaste grove schildertrant en het rankwerk getuigen van onder invloed van Japans exportporselein (1660-1680) ontstane versieringsvormen. Het type tuitkan met zowel een rond als meerzijdig model gaat terug naar Chinees porseleinen vormen.